Francuscy i niemieccy historycy jako pierwsi dali pozytywny przykład współpracy między krajami, które dzielą bolesne wydarzenia przeszłości (wystarczy wspomnieć konflikty o Alzację i Lotaryngię czy okupację Francji w czasie II wojny światowej). O ile porozumienie polityczne między dwoma krajami przez długi czas było trudne do osiągnięcia, o tyle podjęcie wspólnych działań na wspólnym szczeblu okazało się być możliwe do urzeczywistnienia.
Podstawy współpracy francusko-niemieckiej w dziedzinie szkolnictwa
Silne podstawy współpracy francusko--niemieckiej w dziedzinie szkolnictwa stworzy! Traktat Elizejski. Francusko-niemiecki traktat stanowił i nadal stanowi jeden z podstawowych dokumentów określających współczesne stosunki między dwoma europejskimi mocarstwami. Podpisany w Paryżu w styczniu 1963 r. przez generała Charlesa de Gaulle'a oraz niemieckiego kanclerza Konrada Adenauera miał służyć realizacji ważnych celów politycznych. Zobowiązywał on oba mocarstwa w art. 2, paragrafie 1. do „przeprowadzania konsultacji przed podjęciem ważnych decyzji z zakresu polityki zagranicznej, a przede wszystkim dotyczących wspólnych interesów, w celu wypracowania, jak to tylko możliwe analogicznego stanowiska".
Wypracowywaniu wspólnego stanowiska służyć miały ustalone w Traktacie regularne konsultacje szefów państw i rządów (co najmniej raz do roku), ministrów spraw zagranicznych i obrony (co najmniej raz na trzy miesiące), szefów sztabów generalnych i ministrów ds. młodzieży oraz wysokich urzędników obydwu ministerstw spraw zagranicznych (co najmniej raz na miesiąc).
Co ważne natomiast, z punktu widzenia rozwoju współpracy w dziedzinie szkolnictwa, powoływał on wspólną komisję do spraw młodzieży oraz podkreślał wagę podejmowania wspólnych działań w tym obszarze2.
W rozdziale „Edukacja i młodzież" Traktat Elizejski stanowił, iż w zakresie edukacji, wysiłki będą koncentrować się przede wszystkim na następujących działaniach: • nauka języka - zgodnie z postanowieniami Traktatu rządy Francji i Niemiec zobowiązywały się podkreślać w swoich krajach wagę znajomości języka sąsiada. Pamiętając o tym, miały podjąć działania mające na celu zwiększenie liczby uczniów francuskich, uczących się niemieckiego i niemieckich, poznających język francuski. Rząd Federalny Niemiec zobowiązał się do poruszenia tej kwestii z władzami poszczególnych landów.