Pomysł stworzenia wspólnego, francusko-niemieckiego, podręcznika historii pojawił się w 40. rocznicę podpisania Traktatu Elizejskiego. Podsunęli go politykom uczniowie na spotkaniu francusko-niemieckiego Parlamentu Młodzieży.
Wcześniejsze próby wspólnego opracowania podręcznika historii - jak ta przedstawiona w 1951 r. przez niemieckiego historyka Georga Eckerta i Francuza Edo-uarda Bruleya - nie doczekały się wprawdzie realizacji, ale przyczyniły się do urzeczywistnienia tej idei u na początku XXI wieku, gdyż sporządzono listę rekomendacji, mających na uwadze polepszenie metod nauczania historii kraju-sąsiada6.
Propozycja stworzenia wspólnego podręcznika, przedstawiona w 2003 r., miała u swych podstaw wolę przyczynienia się do tworzenia wspólnej świadomości historycznej młodych Niemców i Francuzów, uczestniczących w procesie integracji europejskiej. Dlatego też podręcznik przedsta-
wia nie tylko okresy współpracy, ale poświęca dużo uwagi konfliktom, czyniąc je bardziej zrozumiałymi dla młodego pokolenia. Akcentuje on jednocześnie znaczenie dziedzictwa historycznego i konieczność wspólnego budowania przyszłości.
Podręcznik został przygotowany przez bilateralną komisję, złożoną z francuskich i niemieckich historyków. Wspólne prace badaczy obu krajów nie były nowością, gdyż już w okresie międzywojennym rozpoczęto usuwanie z książek w obu krajach tego, co „utrudniało i zatruwało porozumienie". Prace nad pierwszym tomem podręcznika świadomie rozpoczęto od najbardziej intensywnego okresu współpracy francusko-niemieckiej, czyli od początków integracji europejskiej. Trudniejszy okres historii między sąsiednimi krajami postanowiono przedstawić w kolejnych tomach.