Takich incydentów przygranicznych na morzu i lądzie, które wykorzystywano do stwarzania żądań ultymatywnych i rozpoczęcia działań wojennych, było więcej. Można wspomnieć wydarzenie w przygranicznym mieście niderlandzkim Venlo, gdy 9 listopada 1939 roku dwóch oficerów
brytyjskiej służby wywiadowczej zostało porwanych przez agentów niemieckich służb i przerzuconych do Niemiec. W późniejszym czasie niemiecka prasa podała, że funkcjonariusze wywiadu brytyjskiego w Niderlandach byli związani z nieudanym zamachem na Hitlera 8 listopada 1939 roku w Monachium. W maju 1940 roku niemiecka propaganda przypomniała incydent w Venlo, okupując neutralne Niderlandy. Paralelnie odbyła się okupacja neutralnej Belgii i Luksemburga, co było istotne dla Niemiec z punktu widzenia ofensywy przeciwko Francji. Według strony niemieckiej te małe państwa również nie były w stanie zabezpieczyć neutralności w toczącej się wojnie i mogły być łatwo okupowane przez przeciwników z Zachodu. Taka logika wojenna jest spotykana także w historiografii brytyjskiej. Wspomniany już A. J. P. Taylor stwierdził, że okupacja Belgii i Holandii oznaczała defensywę niemiecką: zabezpieczyć Zagłębie Ruhry w razie inwazji aliantów5. W tak wielkiej wojnie przeciwnicy nie liczyli się z neutralnością małych państw, które miały nieszczęście stać na strategicznych szlakach czy ważnych trasach morskich!