Nie zmieniło tego obrazu przyspieszenie inwestycyjne I połowy lat siedemdziesiątych. Wyraźne zwiększenie wysiłku finansowego państwa na Pomorzu Zachodnim, w tym inwestycje takie jak Swinoport, Dolna Odra czy specjalne programy rozwojowe dla Szczecina, Świnoujścia i Kołobrzegu, wynikały z potrzeb gospodarczych kraju oraz ze wzrostu inwestycji w całej Polsce i nie wyróżniały terenów nadgranicznych od innych regionów. W sferze strukturalnej utrwaliły one jedynie skutki dotychczasowej polityki gospodarczej państwa. Wszak, podobnie jak w okresie poprzednim, w latach siedemdziesiątych priorytetem objęto gospodarkę morską i rolnictwo, w którym dominującą rolę wyznaczono kombinatom Państwowych Gospodarstw Rolnych.
Załamanie gospodarcze ostatnich piętnastu lat istnienia Polski Ludowej przyniosło - podobnie jak całej Polsce - utrwalenie struktur społeczno-gospodarczych, ukształtowanych w minionych dekadach. Zweryfikowanie wartości ekonomicznej takiego modelu gospodarczego w okresie transformacji po 1989 roku ujawniło jego najpoważniejsze mankamenty, których głównym przejawem na Pomorzu Zachodnim jest krajobraz popegeerowski na wsi oraz głęboki kryzys gospodarki morskiej.