Ustanowienie specjalnego systemu miało pomóc w osiągnięciu tego celu.
• problemy wzajemnego uznawania - ustalono, że kompetentne władze przyspieszą przyjęcie porozumień, zapewniających ujednolicenie zasad studiów, egzaminowania, nagród uniwersyteckich i dyplomów.
• współpraca w zakresie badań naukowych - w Traktacie zapisano, iż organizacje i instytuty badawcze nawiążą kontakty, rozpoczynając od możliwie najobszerniejszej wymiany informacji. Zdecydowano o tworzeniu wspólnych programów badawczych, w dziedzinach, w których jest to możliwe3.
Francusko-niemieckie porozumienie służyć miało także rozwinięciu kontaktów i współpracy między młodzieżą obu krajów, a powołana wspólna rada administracyjna miała nadzorować program wymiany. Rada ta miała do swojej dyspozycji wspólny francusko-niemiecki fundusz, finansujący wymianę dzieci, studentów, młodych rzemieślników i pracowników obu krajów.
Traktat Elizejski, w chwili jego podpisywania, miał przede wszystkim służyć realizacji ważnego celu politycznego, jakim było odciągnięcie Niemców od Stanów Zjednoczonych i uczynienie z nich młodszego sojusznika Francji. O ile nadzieje polityczne, jakie de Gaulle pokładał we francusko-niemieckim porozumieniu, zostały szybko pogrzebane, o tyle współpraca między dwoma krajami w dziedzinie szkolnictwa i współpraca młodzieży od tej pory nieprzerwanie się rozwijają.
Do jej głównych celów zalicza się dążenie do zbliżenia systemów szkolnictwa obu krajów. Zbliżeniu temu służyć ma m. in. Dzień Francusko-Niemiecki, ustanowiony 22 stycznia 2003 r. przez prezydenta Republiki Francuskiej i kanclerza RFN. Co roku tego dnia, oba kraje mobilizują wysiłki, aby promować jak najlepszą znajomość kultury i języka kraju-sąsiada.